Niezbyt to przyjemny konkurs, a jednak ch\u0119tnych do udzia\u0142u by\u0142o mn\u00f3stwo. Zach\u0119caj\u0105ca mog\u0142a by\u0107 perspektywa nagrody, lecz \u017caden z uczestnik\u00f3w, mimo znajomo\u015bci regu\u0142 gry, z jakiego\u015b powodu nie do ko\u0144ca by\u0142 \u015bwiadomy konsekwencji. <\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3rzy starali si\u0119 odpowiednio przygotowa\u0107 do tego wyczerpuj\u0105cego fizycznie zadania, cho\u0107by przez zaopatrzenie si\u0119 w prowiant na drog\u0119. Jeden z nich, Peter McVries, zabra\u0142 ze sob\u0105\u2026 surowe kotlety.<\/strong><\/p>\n\n\n Surowy kotlet siekany to zapas dobrej, szybko przyswajalnej energii<\/span><\/em> <\/strong>– m\u00f3wi\u0142. Niezale\u017cnie od s\u0142uszno\u015bci tego stwierdzenia, pomys\u0142 ten wi\u0119kszo\u015bci wsp\u00f3\u0142towarzyszy niedoli niezbyt przypad\u0142 do gustu. No bo jak to, tak po prostu zje\u015b\u0107 surowe mi\u0119so?<\/p>\n\n\n\n W oryginalnej wersji j\u0119zykowej ten posi\u0142ek okre\u015blony zosta\u0142 po prostu jako „raw hamburgers”. \u015awie\u017ce mi\u0119so w takiej formie mo\u017cna spokojnie spo\u017cywa\u0107, ale tylko te dobrej jako\u015bci. Ale c\u00f3\u017c, nie z tym kojarz\u0105 nam si\u0119 typowe ameryka\u0144skie burgery. O wiele lepiej postrzegany b\u0119dzie tatar<\/strong>, lecz on r\u00f3wnie\u017c musi spe\u0142nia\u0107 pewne wymogi, by m\u00f3g\u0142 by\u0107 bezpiecznie zjedzony. A trzeba podkre\u015bli\u0107, \u017ce s\u0105 to wymagania trudne do spe\u0142nienia podczas d\u0142ugiego marszu w upalny dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n Mimo okoliczno\u015bci Ray Garraty – g\u0142\u00f3wny bohater powie\u015bci – na takiego kotleta mia\u0142 spor\u0105 ochot\u0119: Nie zna\u0142 si\u0119 na szybko przyswajalnej energii, ale mia\u0142 smak na surowy kotlet. Baton czekoladowy i koncentraty si\u0119 do tego nie umywa\u0142y.<\/span> <\/em>Bo uczestnicy marszu mieli zapewniony prowiant. By\u0142 to nieograniczony dost\u0119p do wody oraz wyliczona ilo\u015b\u0107 jedzenia w tubkach. Je\u015bli zjad\u0142e\u015b wszystko na raz – c\u00f3\u017c, tw\u00f3j problem. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w mia\u0142a jednak co nieco pochowane po plecakach, troch\u0119 domowych smako\u0142yk\u00f3w. Faktycznie bardziej na pocieszenie, ni\u017c na konkretny posi\u0142ek. Na pocz\u0105tku piechurzy maj\u0105 jeszcze apetyt – jednak im dalej, tym prze\u0142kni\u0119cie cho\u0107by k\u0119sa staje si\u0119 katorg\u0105 dla wyczerpanego organizmu. Chcieliby si\u0119 rozsi\u0105\u015b\u0107 na trawie, rozprostowa\u0107 nogi, wgry\u017a\u0107 kanapk\u0119 i popi\u0107 j\u0105 s\u0142odkim napojem. Niestety, w trakcie Wielkiego Marszu nie ma na to miejsca.<\/p>\n\n\n\n Zapewnione koncentraty to rozdrobnione jedzenie w tubkach. Wygodne do spo\u017cycia w marszu, ale raczej niezbyt smakowite. A ju\u017c na pewno nie mog\u0142y one konkurowa\u0107 z domowym jedzeniem. Nasuwa si\u0119 tutaj skojarzenie ze „sztuczn\u0105 \u017cywno\u015bci\u0105”, tak przetworzon\u0105, \u017ce a\u017c nieprawdziw\u0105.<\/strong> Konserwy w tubkach, pasztety i inne przemielone produkty pozwalaj\u0105 na upchni\u0119cie w nich wszystkiego, poza g\u0142\u00f3wnym sk\u0142adnikiem. I tak te\u017c te ksi\u0105\u017ckowe si\u0119 kojarz\u0105. Tanie, niezbyt smaczne jedzenie. Zapychacze. W opozycji do nich surowe kotlety McVriesa jawi\u0105 si\u0119 wi\u0119c jako to „prawdziwe jedzenie\u201d. <\/strong>Nieopakowane w plastik, przygotowane bez \u017cadnych sztuczek. To domowe nieprzetworzone danie, ze stuprocentowego mi\u0119sa. <\/p>\n\n\n\n Podobne w charakterze s\u0105 ciastka <\/strong>przygotowane przez matk\u0119 Garraty\u2019ego, kt\u00f3re tak\u017ce na tle tubek staj\u0105 si\u0119 tym autentycznym posi\u0142kiem, a nie jak jakie\u015b sklepowe batony, nie wiadomo z czego zrobione. Jednocze\u015bnie pojawiaj\u0105 si\u0119 skojarzenia z b\u0142ogo\u015bci\u0105 i poczuciem opieki zapewnionej przez rodzica. To jedzenie daj\u0105ce w trakcie marszu namiastk\u0119 rodzinnego domu, przypominaj\u0105ce jego smak. <\/strong>My\u015bli Garraty\u2019ego zaczynaj\u0105 wi\u0119c kr\u0105\u017cy\u0107 wok\u00f3\u0142 matczynego \u015bniadania: Nagle zapragn\u0105\u0142 zimnego nale\u015bnika z marmolad\u0105 jab\u0142kow\u0105. Matka zawsze robi\u0142a im to na drugie \u015bniadanie, kiedy w grudniu szli z ojcem polowa\u0107.<\/span> <\/em>W czasie tej trudnej w\u0119dr\u00f3wki bohater b\u0119dzie si\u0119 niejednokrotnie zastanawia\u0107, dlaczego wyrzek\u0142 si\u0119 tego dobra. Dlaczego w og\u00f3le wpakowa\u0142 si\u0119 w takie g\u00f3wno? Czego mu brakowa\u0142o w \u017cyciu? <\/p>\n\n\n Jest jeszcze jeden aspekt zwi\u0105zany z surowymi kotletami McVriesa. Posi\u0142ek ten jest jednocze\u015bnie smakowity i ohydny, nie tylko ze wzgl\u0119du na brak obr\u00f3bki termicznej mi\u0119sa. Wraz z odpadaniem kolejnych zawodnik\u00f3w do pozosta\u0142ych dociera fakt ich w\u0142asnej \u015bmiertelno\u015bci. Ich cielesno\u015bci. Zrozumienia, \u017ce sami s\u0105 niczym kawa\u0142ek mi\u0119sa\u2026 Dos\u0142ownie, co dopada ich tak dosadnie przy zetkni\u0119ciu z widokiem postrzelonych cia\u0142 i krwi. Jak w takiej sytuacji m\u00f3g\u0142 my\u015ble\u0107 o zjedzeniu surowego kotleta?<\/span> <\/em><\/p>\n\n\n\n Uczestnicy s\u0105 te\u017c niczym kawa\u0142ek mi\u0119sa dla publiczno\u015bci – na przebiegu trasy przy szosie ustawiaj\u0105 si\u0119 t\u0142umy kibicuj\u0105cych, traktuj\u0105cych zmagania i cierpienia maszeruj\u0105cych jak wyj\u0105tkow\u0105 rozrywk\u0119. Niekt\u00f3rzy robi\u0105 sobie nawet piknik, a obserwuj\u0105c ich trudy przegryzaj\u0105 jednocze\u015bnie kanapk\u0119 z jajkiem. Im dalej, tym t\u0142um staje si\u0119 wi\u0119kszy, bardziej drapie\u017cny, bardziej g\u0142odny wra\u017ce\u0144.<\/strong> Z niecierpliwo\u015bci\u0105 i zachwytem przemieszanym z fascynacj\u0105 wyczekuje na potkni\u0119cie, zako\u0144czone salw\u0105 karabin\u00f3w. Ten t\u0142um dla maszeruj\u0105cych staje si\u0119 wielk\u0105, pulsuj\u0105c\u0105 mas\u0105 czerwonego mi\u0119sa, kt\u00f3ra chce ich wci\u0105gn\u0105\u0107\u2026 i ju\u017c nigdy nie pu\u015bci\u0107. <\/strong><\/p>\n\n\n\n Richard Bachman (Stephen King), Wielki Marsz<\/em> (The Long Walk<\/em>), t\u0142um. Pawe\u0142 Korombel, wyd. Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, Warszawa 2011. Wydanie oryginalne: 1979.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Znacie to pi\u0119kne uczucie, kiedy w trakcie d\u0142ugiej g\u00f3rskiej w\u0119dr\u00f3wki robicie sobie przerw\u0119 na posi\u0142ek? Jak niesamowicie smakuje wtedy s\u0142ynna bu\u0142ka z kotletem czy inne wysokoenergetyczne przek\u0105ski. Usi\u0105\u015b\u0107, zdj\u0105\u0107 buty i po\u0142o\u017cy\u0107 stopy na ch\u0142odnej trawie w cieniu – cudownie. Niestety, ale taki relaks pozostawa\u0142 jedynie w zasi\u0119gu marze\u0144 bohater\u00f3w ksi\u0105\u017cki „Wielki Marsz” autorstwa Richarda Bachmana, czyli pisz\u0105cego pod pseudonimem<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2700,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_editorskit_title_hidden":false,"_editorskit_reading_time":0,"_editorskit_is_block_options_detached":false,"_editorskit_block_options_position":"{}","footnotes":""},"categories":[4,168],"tags":[199,236],"class_list":["post-2666","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jedzenie-w-kulturze","category-ksiazki","tag-ksiazki","tag-mieso"],"yoast_head":"\n![\"ksi\u0105\u017cka](\"https:\/\/margaritapopolnocy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/wielki-marsz-1-1024x681.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"wielki](\"https:\/\/margaritapopolnocy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/wielki-marsz-5-Copy-1024x698.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n